прислониться
applicari/se applicare (ad
культ
veneratio [onis, f]
укры(ва)ться
subire [eo, ii,
permissio [onis, f];
permissus [us, m];
licentia [ae, f];
venia [ae, f];
voluntas [atis, f];
potestas [atis, f];
+ с твоего позволения ignoscet mihi genius tuus;
ignoscet mihi genius tuus;