запоздать, запаздывать
tardare, 1 (facere
бессознательно
tacito quodam sensu;
пространство
spatium [ii, n];
eversio [onis, f] rei familiaris; fortunarum ruina [ae, f]; naufragium [ii, n] fortunarum; novae tabulae [arum, fpl]; decoctio [onis, f]; argentariae dissolutio [onis, f];