интонация
intonatio [onis, f];
определить
finire [4];
definire
пропасть
praecipitium [ii, n];
subito, repente, derepente, raptim; ex insperato; praeter spem/exspectationem; inopinato; ex inopinato; improviso;
+ внезапно напасть на неприятеля hostem (imprudentem) opprimere;
+ Он внезапно умер. Repentina morte periit; repentine mortuus est.