канделябр
candelabrum [i, n]
приноравливать
accommodare [1] (sumptыs
велеть
imperare [1]; jubere
subito, repente, derepente, raptim; ex insperato; praeter spem/exspectationem; inopinato; ex inopinato; improviso;
+ внезапно напасть на неприятеля hostem (imprudentem) opprimere;
+ Он внезапно умер. Repentina morte periit; repentine mortuus est.