ñâèòà
turba [ae, f]
âçûñêàòåëüíûé
officiorum molestus exactor;
áåçìîëâíî
tacite; silenter;
ad (acc); tenus (Tauro t.; Cumarum t.; pectoribus t.; nubium t.);
+ âïëîòü äî ñåðåäèíû àâãóñòà usque ad medium Augustum;
+ âñòðå÷àåòñÿ îò áåðåãà ìîðÿ âïëîòü äî âåðøèí ãîð a litore maris usque ad cacumina montium occurrit;
+ äî âåðõíèõ ãðàíèö ëåñîâ ad limites superiores silvarum;
+ äî îêòÿáðÿ ad Octobrem;
+ äî îñíîâàíèÿ ad basin;
+ ñòåáåëü äî 1 ì âûñîòû caulis ad 1 m altus;
+ äî ïîëóäíÿ ante meridiem;
+ äî ñèõ ïîð adhuc;
+ äî íàíåñåíèÿ ðàí vulneribus tenus;