обитать
(in)habitare [1];
incolere;
суженый
debitus conjunx [conjugis,
затевать
agere, o [e]gi,
voluntarie; ultro; voluntate; volens; voluntarie (et non ex necessitate); sponte (meв, tua, sua; sua sponte recte facere; Italiam non sponte sequor; non sponte nocens); libenter;
+ по принуждению или добровольно? utrum jussus an ultroneus?