ñ. attentio [onis, f]; acies [e]i, f (aciem intendere); animadversio [onis, f]; consideratio [onis, f]; intentio [onis, f]; respectus [us, m];
+ ñî÷óâñòâåííîå, áëàãîñêëîííîå âíèìàíèå studium atque aures;
+ áûòü â öåíòðå âíèìàíèÿ maximae attentioni esse:
+ ðàçíîâèäíîñòü, äîñòîéíàÿ âíèìàíèÿ attentione digna varietas;
+ îñîáîãî âíèìàíèÿ çàñëóæèâàåò ðàñòåíèå, ñîáðàííîå ó òàþùèõ ñíåãîâ singulari attentione digna est (singularem attentionem meret) planta ad nives deliquescentes lecta;
+ ïðèâëå÷ü âíèìàíèå attentionem movere;
+ ïðèâëå÷ü ê ñåáå attentionem attrahere;
+ íå îáðàùàòü âíèìàíèÿ neglego, lexi, lectum [e]re; aliud, alias res agere;
+ îáðàòèòü âíèìàíèå ( çàìåòèòü) animadverto, verti, versum [e]re; (animum) attendo, tendi, tensum [e]re;
+ íà îøèáî÷íîñòü ýòîãî óêàçàíèÿ ñîâåðøåííî ïðàâèëüíî óæå îáðàòèë âíèìàíèå Þçåï÷óê hanc indicationem erroneam rectissime animadvertit cl. Juzepczuk:
+ Òóðíåôîð îáðàùàë áîëüøå âíèìàíèÿ íà öâåòîê, ÷åì íà ïëîä cl. Tournefortius magis ad florem quam ad fructum attendebat;
+ â îñîáåííîñòè ñëåäóåò îáðàòèòü âíèìàíèå íà ìíîãîëèñòíûé ñòåáåëü è ëàíöåòîâèäíûå ëèñòüÿ attendendum est praecipue ad caulem polyphyllum et folia lanceolata;
+ îáðàòè âíèìàíèå (áóêâ. çàìåòü õîðîøî)Nota bene;
+ îáðàòèòü îñîáîå âíèìàíèå maxime attendere;
+ ïðèíÿòü âî âíèìàíèå (ñð. òàêæå ó÷èòûâàòü) respicio.spexi. spectum [e]re;
+ ïðèìè âî âíèìàíèå (ó÷òè) respice;
+ óäåëèòü âíèìàíèå curam (diligentiam. studium) adhibere,
+ ycêîëüçàòü îò âíèìàíèÿ decipio, cepi, ceptum [e]re;
+ Ýòî òðåáóåò áîëüøîãî âíèìàíèÿ haec res maximam animi attentionem postulat; ad hanc rem perstudiose attendendum est;
+ ïðèêîâûâàòü âíèìàíèå ñëóøàòåëåé capere aures;
+ çàñëóæèâàþùèé âíèìàíèÿ haud spernendus;
+ ïîëíîå âíèìàíèÿ ïèñüìî litterae plenae officii;