вилка
furca [ae, f];
богато
opulenter; large; opime;
умиротворять
pacare [1];
tranquillare
litigare [1] (de parte finium cum aliquo);
decernere [o, crevi, cretum] (pro sua fama fortunisque;
in judicio);
(lite) agere [o, egi, actum] (cum aliquo alicujus rei);