Ñëó÷àéíûå ñëîâà.

ëþäè
homines; gens; mundus;

îòðåêàòüñÿ
abdicare [1] (se);

çîá
struma [ae, f]

ðàñêðûòü

aperire [io, ui, rtum] (errorem);
revelare [1];
hiscere [o, -,-], hiare [1] (os, rictum);
+ ðàñêðûòü çàãîâîð aperire conjurationem;



Âåðíóòüñÿ íàçàä
Ÿíäåêñ.Œåòðèêà © áûñòðî-ñàéò | Íàâåðõ ^